Klimaattop in schok, maar Trump merkt snel dat klimaatbeleid smart business is

“Terugtrekken uit het Parijs akkoord kan juridisch pas over 4 jaar”

De overwinning van Donald Trump bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen kan grote gevolgen krijgen voor het (inter)nationale energie- en klimaatbeleid. Energiepodium vroeg een aantal columnisten om een korte reactie.

Jos Cozijnsen, adviseur emissierechten:
Op het terrein van de Klimaattop in Marrakesh waar ik in het team van het Amerikaanse Environmental Defense Fund werk aan regels voor CO2-handel, is de uitslag als een bom ingeslagen. Toch onverwacht wordt Trump president, terwijl Clinton waarschijnlijk meer stemmen heeft vergaard. Er is hier ongeloof. Mensen willen zelfs hun baan opzeggen.

 
De Amerikaanse milieuorganisaties manen de deelnemers tot kalmte. Een presidentschap winnen is iets anders dan president zijn, zeiden ze vanmorgen op de persconferentie, Obama citerend. "Trump zal groeien, het Amerikaanse volk zal groeien." Ik kan zelf daaraan toevoegen dat klimaatbeleid al lang geen symboolpolitiek meer is, maar 'smart business'. Levensmiddel- en cosmeticabedrijf Unilever en kledingconcern Kering voeren klimaatbeleid omdat ze anders 'out of business' zijn. Geen palmolie, geen bos, geen katoen en viscose meer te krijgen als ze hun CO2-emissies en boskap niet terugdringen.

“De CO2-doelen hoeven niet in gevaar te komen”

Wat zijn de gevaren en wat zijn de oplossingen?
- Kan Trump het Parijs Akkoord stoppen? Nee. Terugtrekken kan de VS juridisch pas na 4 jaar en inmiddels zijn er, met 103 ratificaties, genoeg landen partij om het in werking te houden.
- Stopt de VS zijn schone economie en gaan de kolenmijnen weer open?
Natuurlijk niet. Dat zijn beloftes die Trump niet waar zal maken. Bedrijven als Tesla en Google gaan door met het uitbannen van CO2-uitstoot. Er is ongelofelijk veel steun onder de bevolking, staten en bedrijven voor klimaatbeleid. Californië, economisch de belangrijkste staat, gaat gewoon op haar groene koers door. Misschien met wat meer flexibiliteit, minder subsidie en zal kolen langer gebruikt worden. Maar de CO2-doelen hoeven niet in gevaar te komen.
- Zullen andere landen zich terugtrekken van het Parijs Akkoord? Ook dat is niet te verwachten. Landen doen mee vanuit eigen belang. Zo faseert China kolen uit in verband met gezondheid. Ook bespaart het grondstoffen om de eigen groei bij te houden.
- Zal de steun voor de kwetsbaarste landen en eilandstaten wegvallen?
Ook dat betwijfel ik. Net zoals in Nederland handel en milieu samengaan, zo is de meeste klimaatfinanciering van de Wereldbank en het Green Climate Fund geïntegreerd in verbetering van economie, sociale en efficiencyverbetering. Het is 'smart finance', of gaat die kant op.
Zoals Alden Meijer van het Amerikaans klimaatplatform USCAN vanmorgen op de persconferentie zei: "Trump kan de wetten van natuurkunde niet veranderen. Landen zullen hun burgers blijven beschermen. Klimaatverandering en verdroging zijn mede debet aan oorlogen en terrorisme. Daar zal Trump aan moeten werken".

Tot slot: Wilders zei vanmorgen dat de "politiek voor altijd is veranderd'. Dat gaat misschien op voor verkiezingen: wie durft het botste te zijn? Maar het klimaatbeleid gaat verder. Over vier jaar zijn er weer verkiezingen.
Een interessant toeval: in 2020 gaan de afspraken uit het Parijs Akkoord in.

Jos Cozijnsen is zelfstandig adviseur emissierechten. Meer informatie over hem vindt u op www.emissierechten.nl.